కలలు చిట్లిపోగానే నిదుర లేచాను
వేకువలో మరో క్రొత్తవెలుగు చూడాలని
ఎన్నాళ్ళైనా ఆశగా ఎదురు చూస్తుంటాను
ఆలోచన స్వాధీనంలోకి రాక మొరాయిస్తుంటే
మెదడులో మోసుకుని తిరుగుతూనే ఉంటాను.
ఆశ పుట్టిన రాత్రుల్లో ఆశ చావని రాత్రుల్లో
చలికి ముడుచుకునే వేళ్ళన్నింటినీ పైకెత్తి
ఊహల్లోని బొమ్మలను గీసి చుసుకుంటాను
వెలుగు నన్ను తాకినప్పుడల్లా ఓడిపోతూ
రాత్రి వెనుక రాత్రి జారినప్పుడు గెలుస్తున్నట్లు
కలల్లో ఆనందపు అంచులు తాకుతాను...
నీ కనులతో కళ్ళు కలిపి
నన్ను నేను ఓడిపోయాను
మనసు దోచి దాగుడుమూతలు
దీపం వెలిగించి చీకటి చేసావెందుకు?
కలలో వచ్చి కునుకు దోచావు
మెలకువలో ఒంటరిని చేసావెందుకు?
నీ ప్రేమలో వెర్రిదాన్ని అయితి
నీతో మనసు ఇచ్చేసి
నన్ను నేను కోల్పోయాను..
నిన్ను కలవకపోతే నా కనులు
వెర్రి మనసు నిశ్చింతగా నిదురోయేది
కునుకులమ్మ తీపికలల విందు చేసింది
ఆవలింతల ఆకు వేసి రమ్మని పిలిచింది
చీకటి చెదిపోయే వరకూ నిదురపోయి
వేకువ వచ్చి మేలుకొలిపే వరకూ
కలల విందును ఆరగించమంది......
మనం మన్లో చిదిమేసిన ఊహలు
బలవంతగా అణిచి వేసిన కోరికలు
మన నిద్రలో మన వివేకం నిద్రపోయాక
కలల రూపంలో స్వైర విహారం చేస్తుంటాయీ..
కలల్లో మనం చూస్తాం వింటాం మాట్లాడతాం
పంచేంద్రియాలు పనిచేస్తున్నట్లే అనిపిస్తుంది
ఎన్ని కలలు కన్నా దేనికదే ప్రత్యేకం..
అందుకే కలలు కలలే వాస్తవాలు కావు!!!
కళ్ళుమూసుకుని కలలు
కన్నంత సులభం కాదు
కనులు తెరచి కలలను
జీవితంలో నిజం చేసుకోవడం!
చొరవ చేసి చెలీ అని పిలిచి
కలుపుగా కలిసి అలుపు తీర్చి
సరిక్రొత్త బంధం పెనవేసావు..
కలగనని వైనం కంటికి చూపి
వెన్నెల కూడిన తేజం అందించి
సుందర స్వప్నం అయినావు..
ఎడారిలాంటి గొంతు తడార్చి
గుండెలలో సవ్వడి మ్రోగించి
నన్ను వీడక నాతో ఉన్నావు..
