కలలు కన్నా..

ఎన్నో ఊహలు ఊహించి 
ఏవేవో కలలు కన్నాను..
నీవు నేను ఒకటిగా ఏకమై
పయనించాలని తపించాను!
పల్లవి అనుపల్లవి తోడైతే 
రసరాగం పాడాలని అనుకుని
ఏవేవో కలలు కన్నాను నేను! 

కలలు

నిశ్చింతగా నిదురపోతే కలలు వస్తాయి
వచ్చిన కలలు ఆనందాన్ని ఇస్తాయి..  
కలలు ఎప్పుడూ కమ్మగానే ఉంటాయి
కష్టాలను రుచి చూడవేమో అందుకని..
నిదురరాని కనులకు కలలు కూడా రావు 
అలసిన కనులు కళను కోల్పోతాయి.. 

మార్పు

ప్రతీవేకువా ఓ వసంతకాలం
బిజీగా మొదలౌతుందిపగలు
అలసటతో వచ్చే సాయంత్రం
రాత్రితో దొరికే దానికి విశ్రామం 
ఎన్ని నిద్రలేని రాత్రులు గడిపినా
ఎంత కన్నీళ్లతో దిండు తడిచినా
మరో ఉదయం రాక మానదు.. 
మళ్ళీ మనం వసంతకాలం చూడకపోము!

ఎదురుచూడు

జీవితం

కలువ

చీకటి కోనేరులో విరిసిన కలువను
పచ్చనోటు చూసి పైట తొలగిస్తాను 
పక్కదారిలో పయనించే  ప్రతిమగవాడికీ
సొగసుల పువ్వులు సరసంగా అందిస్తాను 
మోసానికి గురై వంచన వలలో చిక్కాను 
చాలీచాలని అతుకుల బ్రతుకు కూడదని 
పిల్లలకు చాలీ చాలని తిండితో చంపలేక
వలపుఅంగట్లో అమ్ముడై బ్రతుకుతున్నా..

నీ జాడ

జగతి సుందరమనోహరం అయితే నీవందు లేవేలనో 
సూర్యచంద్రులు వచ్చిపోతున్నారు నీ జాడ లేదాయె
నీ నీడకై అలుపులేని నాపయనం సాగిస్తుంటినాయె
దాహార్తితో సాగుతున్న పయనం ఎన్నటికి కడతేరేనో 
దూరమెంత దగ్గరాయెనో మనసులంత దూరమాయె
సమయపు ఇసుకతిన్నెపై పేర్లు వ్రాసి వెళ్లిపోతివాయె
దక్కకచేజారిన వలపే స్వచ్ఛమైనదని నిరూపిస్తివాయె
నింగీ నేలలా కలవక అసంపూర్తిగానే మిగిలిపోతిమాయె!