నీడయే చాలు

నీ చరణ కమలాల నీడయే చాలు ఎందుకోయీ స్వామి బృందావనాలు.

తామర

కొలనులో నిండిన తామరల అందాలను లోకం గమనించ గలదు కానీ, 
ఆ కొలనులో నిండి ఉన్న బురదనీటిని చూడలేదు

కార్తీకపౌర్ణిమ శుభాకాంక్షలు.

నమ్మకం

మనసు

వేకువ చిరునవ్వులు నాకోసం చిందించకున్నా
నిన్నటి కలలలోనే నువ్వింకా సంచరిస్తున్నావు
మనసు నిట్టూర్పు కన్నీళ్ళను ఒలుకుతోంది
నా గాయాలకు ఊతం నీవు నొప్పి నాది
అవసరానికి నేనని తెలుసుకున్నపుడు
నిలదీయలేని నిస్సహాయత నాదే కదా
ఓడిన ఆశయాలేవీ నీ సమక్షంలో సేదతీరలేదు
అవసరాలు అదృష్టం కష్టంగా సర్దుకున్నాయిగా
చీకటికీ చిరునవ్వుకీ మధ్య సవాలక్షసార్లు సంధి చేశాను
సహనం నాకు శిక్షగా విసుగు నా సొంతమైంది ఇప్పుడు

మనసే

నన్ను ఎవరో చూచిరి..కన్నె మనసే దోచిరి

చూపులోనే ఆపలేని మత్తుమందు జల్లిరి

భావనలు

వేదనా భావనలు నాలో లోలోన
ఏదో తెలియని ఆసరా కోసం 
తోడు నీడ కోసం వేలాడుతున్నాయి  
ఏదో నీడ ఆసరా కోసం వెతుకుతూ
అందుబాటులో లేని నీ కోసం పరితపిస్తూ 
ఆవేశంతో ఆవేదనకు లోబడి 
మదిని వ్యధలతో నింపుకుని
కంటనీరు ఇంకేలా రోధిస్తున్న హృదయం!  

మౌనం

నా ప్రణయం ప్రళయం నీవై
కట్టలు తెగిన కన్నీళ్ళు ప్రవహిస్తుంటే
ఓదార్చే ధైర్యం లేక ఒడిపోయాను
మది గోడలు మౌనసాక్షులైనాయి
మౌనంగా మరలిన నీమనసుని మరువలేక
జ్ఞాపకాలు గుండెల్లో చేరి గాయం చేస్తుంటే
నన్ను నేను ఓదార్చునేది ఎలా
గాయాలను పూడ్చేది ఎలా???