కలువ

చీకటి కోనేరులో విరిసిన కలువను
పచ్చనోటు చూసి పైట తొలగిస్తాను 
పక్కదారిలో పయనించే  ప్రతిమగవాడికీ
సొగసుల పువ్వులు సరసంగా అందిస్తాను 
మోసానికి గురై వంచన వలలో చిక్కాను 
చాలీచాలని అతుకుల బ్రతుకు కూడదని 
పిల్లలకు చాలీ చాలని తిండితో చంపలేక
వలపుఅంగట్లో అమ్ముడై బ్రతుకుతున్నా..

నీ జాడ

జగతి సుందరమనోహరం అయితే నీవందు లేవేలనో 
సూర్యచంద్రులు వచ్చిపోతున్నారు నీ జాడ లేదాయె
నీ నీడకై అలుపులేని నాపయనం సాగిస్తుంటినాయె
దాహార్తితో సాగుతున్న పయనం ఎన్నటికి కడతేరేనో 
దూరమెంత దగ్గరాయెనో మనసులంత దూరమాయె
సమయపు ఇసుకతిన్నెపై పేర్లు వ్రాసి వెళ్లిపోతివాయె
దక్కకచేజారిన వలపే స్వచ్ఛమైనదని నిరూపిస్తివాయె
నింగీ నేలలా కలవక అసంపూర్తిగానే మిగిలిపోతిమాయె! 

నీడయే చాలు

నీ చరణ కమలాల నీడయే చాలు ఎందుకోయీ స్వామి బృందావనాలు.

తామర

కొలనులో నిండిన తామరల అందాలను లోకం గమనించ గలదు కానీ, 
ఆ కొలనులో నిండి ఉన్న బురదనీటిని చూడలేదు

కార్తీకపౌర్ణిమ శుభాకాంక్షలు.

నమ్మకం

మనసు

వేకువ చిరునవ్వులు నాకోసం చిందించకున్నా
నిన్నటి కలలలోనే నువ్వింకా సంచరిస్తున్నావు
మనసు నిట్టూర్పు కన్నీళ్ళను ఒలుకుతోంది
నా గాయాలకు ఊతం నీవు నొప్పి నాది
అవసరానికి నేనని తెలుసుకున్నపుడు
నిలదీయలేని నిస్సహాయత నాదే కదా
ఓడిన ఆశయాలేవీ నీ సమక్షంలో సేదతీరలేదు
అవసరాలు అదృష్టం కష్టంగా సర్దుకున్నాయిగా
చీకటికీ చిరునవ్వుకీ మధ్య సవాలక్షసార్లు సంధి చేశాను
సహనం నాకు శిక్షగా విసుగు నా సొంతమైంది ఇప్పుడు

మనసే

నన్ను ఎవరో చూచిరి..కన్నె మనసే దోచిరి

చూపులోనే ఆపలేని మత్తుమందు జల్లిరి